Zoeken

6 misverstanden over burn-out

HET GAAT OVER DOOR TE RUSTEN

Veel mensen waarbij een burn-out wordt vastgesteld lopen al een tijdje op hun tandvlees. Omdat ze zich sterk willen houden, geven ze niet toe aan de signalen die hun lichaam al een tijd geeft. Met veel wilskracht worden de signalen genegeerd en het zwijgen opgelegd door de stelling 'nog even doordoen, het komt wel goed'. Op het moment dat het echt niet meer gaat en er een diagnose komt, wordt er vaak opluchting gevoeld 'ik mag moe zijn'. Omdat je 'moe voelen' op dat moment zo hevig binnen komt en alles overweldigend is, wordt er enkel gefocust op 'rust'. Als ik nu maar even goed rust, dan ben ik snel weer de oude. Helaas gaat het niet snel, want er is een lange periode aan de burn-out aan vooraf gegaan. Je periode van herstel duurt minstens even lang. En met rust alleen kom je er niet. Het is de basis en het begin van herstel. Als je enkel inzet op rust, kan dat na enkele weken wel eens frustrerend worden: 'waarom zie ik geen verbetering?!' Omdat er, naast rust, veel meer nodig is voor herstel.


JE KRIJGT HET DOOR HARD TE WERKEN

Mensen die een burn-out krijgen zijn over het algemeen erg betrokken werknemers, die zich met hart en ziel inzetten voor hun job. Op die manier kan je stellen dat mensen met een burn-out hard werken. Maar een burn-out is niet terug te leiden tot de hoeveelheid taken die iemand opneemt. Het gaat erom, hoe jij je taaklast ervaart. Dat is dus een persoonlijk gegeven en niet echt meetbaar. Daarnaast zijn er nog heel wat andere factoren die een rol spelen. Hoe ga jij bijvoorbeeld om met grenzen? Hoe kijk je tegen de bedrijfscultuur aan? Wordt je nog blij van de taken die je doet? Om maar een paar andere vragen te noemen die gesteld kunnen worden. De antwoorden op deze vragen zetten je grijze massa in werking. Er gebeurt iets in je bovenkamer: je denkt na over dingen, maakt interpretaties, die op hun beurt voor een gevoel of emotie zorgen. Dit proces maakt dat jij je voelt zoals jij voelt op dit moment. De sleutel zit hem dus o.a. in inzicht krijgen wat die grijze massa doet. Want het leuke is dat hersenen, net als spieren, te trainen zijn. Je kan dus echt leren om situaties anders te bekijken.


EEN BURN-OUT IS MEER BESPREEKBAAR GEWORDEN Er is de laatste jaren natuurlijk een enorme evolutie aan de gang. Waar het begrip burn-out 20 jaar geleden amper bestond, is het vandaag de dag best een bekend gegeven. Maar ik merk dat de omgeving onvoldoende weet wat een burn-out precies inhoud. Wat is het eigenlijk en hoe voelt het voor iemand die een burn-out heeft? Dat maakt dat er nogal eens ongepaste reacties komen. Of zelfs helemaal geen reacties, omdat de omgeving niet weet hoe te reageren. Het is een beetje zoals met rouwen. De ene heeft zelf een rouwproces meegemaakt en weet de juiste woorden te vinden om de ander te steunen. De ander weet zich geen houding te geven en gaat een confrontatie met de rouwende uit de weg. Omdat het niet echt tastbaar is. Dat is een beetje met alle mentale of psychische aandoeningen zo. Die zijn over het algemeen minder aanvaard dan een fysieke aandoening. Een fysieke aandoening is natuurlijk veel tastbaarder. Je kan het zien en een arts kan over het algemeen een goede prognose maken over het herstelproces en een mogelijke werkhervatting. Iets wat bij een mentale aandoening veel minder vanzelfsprekend is. Mensen met een burn-out worden daardoor, jammer genoeg, soms als luiaards bestempeld.


EEN BURN-OUT OVERKOMT MENSEN BINNEN EEN BEPAALDE LEEFTIJDSCATEGORIE

Het lijkt soms wel alsof het om een soort midlife crisis gaat. Want het zijn mensen binnen die leeftijdscategorie die beginnen twijfelen aan hun job, etc en dus een burn-out krijgen. Niets is minder waar. Een burn-out is niet leeftijdsgebonden. Zelfs studenten kunnen een burn-out krijgen. Denk maar aan de processen die gebeuren in de grijze massa, waar ik het eerder over had. Dat kan van jong tot oud.


DEPRESSIE IS EEN VAN DE KENMERKEN VAN BURN-OUT

Wat kunnen mijn haren overeind komen van deze stelling! Laat ik dit misverstand dus voor eens voor altijd de wereld uit helpen. Want veel mensen gaan ervan uit depressie één van de kenmerken van burn-out is. Kijk, depressie en burn-out zijn twee heel verschillende psychische aandoeningen. Ze hebben elk hun kenmerken en vragen elk een andere aanpak in behandeling. Daarom is het heel belangrijk om een duidelijke diagnose te hebben. Er wordt steeds meer onderzoek gedaan naar biomarkers (een meetbare indicator van een bepaalde toestand) die bij elk van deze aandoening vastgesteld kan worden om de verschillen nog duidelijker boven water te krijgen. Het misverstand kan ontstaan omdat iemand met een burn-out zich wat 'down' kan voelen. Maar dit is van een geheel andere orde, dan bij een depressie. Natuurlijk kunnen depressie en burn-out ook samen voorkomen of kan iemand met een burn-out, zonder snelle en effectieve behandeling, afglijden naar een depressie. Maar in begin gaat het dus om twee verschillende zaken.


EEN BURN-OUT HEEFT ENKEL MET WERK TE MAKEN

Een burn-out wordt vaak als een werkgerelateerde 'ziekte' gezien. De eerste definitie van burn-out die gehanteerd werd suggereert dit ook wel. Maar door onderzoek en ervaring is intussen duidelijk dat een burn-out niet enkel met werk te maken heeft. Ook mensen die niet werken, in de strikte zin van het woord, kunnen een burn-out krijgen. Denk bijvoorbeeld aan een huisvrouw of een student. Intussen werd de definitie dan ook aangepast. Zelfs bij iemand die werkt is een burn-out niet enkel tot werk terug te brengen. Je grijze massa werkt immers ook als je niet op je werk bent. Ik merk dat deze stelling wel eens wijzigt, afhankelijk van de partij die ze poneert. Is het de werkgever die niet naar de werksituatie wil kijken, dan zal die de oorzaak zeker zoeken in de gezinssfeer: een relatie die niet meer vlot loopt, kinderen die snel na elkaar kwamen, huilbaby's of kinderen die extra zorg vragen,... Is het de persoon met een burn-out die niet naar persoonlijke stukken wil kijken, dan is het zeker de schuld van het werk. Beiden hebben een beetje gelijk. Het is een samenspel van factoren.


Maar zoek in ieder geval niet met de vinger wijzen of een 'schuldige' zoeken. Er hoeft niemand veroordeeld te worden voor wat je overkomt. Later meer daarover. Laat je voor nu dus niet meer in de war brengen door deze misvattingen.


Heb je vragen na het lezen van deze blog? Stuur dan gerust een mail naar info@lokanova.eu

0 keer bekeken

© 2023 by Norah Horowitz, Ph.D. Proudly created with Wix.com

Kennismaken

Online of in real life kennismaken bij een kopje thee? Weet je van harte welkom!

Laten we connecten:

  • Facebook
  • Instagram
  • LinkedIn
  • Pinterest

Lid van: